Search
Hall of Fame
Leonard Evers

Dirigent en artistiek leider van 2013- 2019
Enkele tournees trompettist tussen 2007-2013

Leonard Evers (Heerlen, 1985) is een muzikale duidendpoot: hij dirigeert, programmeert, arrangeert en presenteert. Na het afronden van een bachelor Literatuurwetenschap aan de Universiteit Leiden en trompetlessen aan het Koninklijk Conservatorium Den Haag, studeerde hij Compositie en Arrangeren aan Codarts Conservatorium, Rotterdam. Leonard’s muziek kenmerkt zich door verschillende stijlen waaronder jazz, wereld- en hedendaagse muziek. Door zijn literatuurachtergrond heeft hij een grote passie voor het schrijven van theatermuziek en componeerde hij o.a. een opera voor het Opernhaus in Zürich, Konzertheater Bern en Theater Wintherthur. Sinds kort is hij ook presentator van het AVROTROS Vrijdagconcert op Radio 4.

Oud-artistiek leider Leonard speelde eerst trompet in het Ricciotti voor hij het dirigeerstokje overnam en is de tel kwijtgeraakt hoeveel tournees hij bij het Ricciotti heeft meegemaakt, maar dat zal rond de 30 liggen. Over het Ricciotti vertelt hij: “Bij Ricciotti heb ik elk optreden weer kunnen ervaren wat muziek teweegbrengt in totaal verschillende situaties, en wat je daarvoor moet doen. Dat is open staan voor het publiek en tegelijkertijd zo integer mogelijk op het ‘podium’ (of met je poten in een drassig veldje ergens in Schotland) staan. Ik sprak laatst een regisseur die zei; “als ik musici iets vraag en ze zeggen dat dat onmogelijk is dan duw ik door. Als ik weet dat ze in het Ricciotti gespeeld hebben niet. Alleen heb ik nog nooit meegemaakt dat een musicus met een Ricciotti-achtergrond zei dat iets onmogelijk was…”

“Er zijn zó ontzettend veel mooie dingen die ik met het Ricciotti heb kunnen meemaken. Hoogtepunten die voorbij schieten zijn bijvoorbeeld een zigeunerviolist in een gevangenis in België die met tranen op de wangen My Way speelt, tournees naar Brazilië en Cuba, een optreden tijdens een dorpsfeest op het centrale dorpsplein van Srebrenica 10 minuten na een bezoek aan de grote begraafplaats, én van die koppijnoptredens om 09.00 ’s ochtends voor 100 schreeuwende kinderen…”
“Het feit dat Ricciotti al zo ontzettend lang niks aan kracht en relevantie inboet vind ik bijzonder aan het Ricciotti. Het is een soort embryo waar dingen groeien die je jaren later op podia en in cultuurbeleid opeens terug vindt en waarvan je dan denkt; ja, maar dat deden wij al 10 jaar geleden!”

©Wout Nooitgedagt