Zoek
Viool 1
Maxje de Wit
26 lentes geleden werd ik geboren in het mooie Muiden. Toen ik 8 werd besloot ik, net als mijn opa en oma, viool te gaan spelen. Een goede keus, want sindsdien heeft muziek altijd een grote rol gespeeld in mijn leven en probeerde ik bij zoveel mogelijk orkesten te spelen. In februari 2013 nam ik de verstandige beslissing auditie te doen voor het Ricciotti (waar ik toendertijd echt nog niks van af wist) en na mijn eerste tour was ik op slag verliefd. Op de muziek, op de mensen, op de optreedlocaties en op de ritjes met de bus. Alle prachtige ervaringen deden mij beseffen dat het Ricciotti voor mij is wat cocaïne is voor Elton John: ik kan niet meer zonder.

Cuba
De afgelopen zomertour van het Ricciotti was een hele mooie. We speelden op zoveel mooie plekken zulke toffe muziek, het valt bijna niet te overtreffen. De tournee was opzwepend en energiek, en dat mede dankzij Ramón Valle, onze waanzinnige solist. Hij heeft ons de kneepjes van het vak geleerd, met zijn kennis en muzikaliteit omtrent de Cubaanse muziekstijlen, zoals rumba, salsa, mambo, reggaeton en nog veel meer. Ramón heeft ons klaargestoomd voor Cuba, en daar kijk ik dan ook ontzettend naar uit.

De tournee naar Cuba wordt mijn 6e buitenlandtournee met het Ricciotti ensemble, en als ik zo terugkijk naar de afgelopen jaren, denk ik dat Cuba misschien wel de klap op de vuurpijl wordt. Na elke tournee zeg ik weer dat de afgelopen tour de leukste was, maar ik denk dat Cuba alle verwachtingen zal overtreffen. Ik heb me laten vertellen dat ze op Cuba zo ontzettend enthousiast kunnen zijn over muziek, dat we onszelf niet kunnen horen spelen omdat er zo hard wordt meegezongen. Zoiets kan je je toch niet voorstellen!?

Wat het Ricciotti doet is magisch, en het is zo gaaf om die magie over te brengen op mensen over de hele wereld. Het maakt niet uit waar je vandaan komt of welke taal je spreekt, muziek is verbindend. Tijdens een optreden van het Ricciotti kan je ontzettend leuk een gesprek voeren met het publiek, zonder ook maar één woord te spreken. Dat is wat voor mij zo bijzonder is aan muziek: het is een universele taal. Ik verwacht in Cuba veel nieuwe dingen te zien en te leren, maar vooral hoop ik dat we er overal en voor iedereen muziek mogen maken, want dat is het mooiste wat er is.